Ένα νόστιμο κέικ πορτοκαλιού που θα πάρουν τα παιδιά στο σχολείο και θα τσιμπολογάμε με τον καφέ μας κάθε πρωί και για τ’ απόγευμα σπιτικά ντόνατς (μάλλον δεν θα μείνουν ως τη Δευτέρα…).
Δυο σελίδες απ’ το βιβλίο συνταγών του χτες και του σήμερα που ετοιμάζουμε αυτές τις μέρες.

Φτιάχνω αυτό το cheesecake ξανά και ξανά απ’ το 1993, όταν μου το έφερε η φίλη μου η Χριστίνα σε μια επίσκεψη στο σπίτι μου στη Μυτιλήνη. Η συνταγή καθιερώθηκε κι έγινε μια απ’ τις αγαπημένες μας (κυρίως του μεγάλου μου γιού που το ζήταγε πάντα για τα γενέθλιά του…τουλάχιστον μέχρις ότου ανακαλύψαμε το banofee…).

Πρόσφατα, ξαναμιλήσαμε με τη Χριστίνα, μετά από πολλά χρόνια (να ‘ναι καλά η κοινωνική δικτύωση!!!) και της έλεγα πόσο ταυτισμένη είναι η ανάμνησή της  μ’ αυτή τη συνταγή!

From my personal foto-cookbook, a collection of sweet and savory memories!

«Λουλουδάτο» δημιουργικό σε λιτό μαύρο φόντο που αναδεικνύει τη μαγεία των χρωμάτων της φύσης!

Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από τη φίλη Αγγελική Σ. στο πατρικό της σπίτι στην Κέρκυρα.

Ημερολογιακά είμαστε εδώ!!! Μα πού είναι επιτέλους η άνοιξη που περιμένουμε;

Οι αναμνήσεις αποκτούν γεύση…και μυρωδιά!!! Συνταγές σκορπισμένες σε παλιά τετράδια ή σε μισοσκισμένα χαρτάκια, ξεχασμένες σε συρτάρια και χωμένες πρόχειρα σε βιβλία μαγειρικής, συνταγές της γιαγιάς και της μαμάς που αναδίδουν άρωμα άλλης εποχής, συνταγές της φίλης που δοκιμάσαμε και μας ενθουσίασαν, όλες συγκεντρώνονται σ’ ένα όμορφο «μαγειρικό ντοκουμέντο».
Μνήμες των παιδικών μας χρόνων και των χρόνων που μεγαλώσαμε τα δικά μας παιδιά, απλές και καθημερινές συνταγές , αλλά και γιορτινές και πολύπλοκες μετατρέπονται σε μια γλυκιά (και αλμυρή!!!) ιστορία που θα μείνει κληρονομιά στους αγαπημένους μας.