Όχι πως χρειαζόμαστε μια συγκεκριμένη μέρα για να γιορτάσουμε -μιας και ξέρουμε τον τρόπο να μεταμορφώνουμε κάθε μέρα σε γιορτή- αλλά με αφορμή τον «επίσημο» εορτασμό, ας θυμηθούμε την πολύπλευρη φύση μας και τα επιτεύγματα των γυναικών μέσα στους αιώνες, από ν’ ανταπεξέλθουν σε απλές ιστορίες καθημερινής τρέλας μέχρι και να κατακτήσουν το διάστημα.
Ας είμαστε καλά κι ας αγωνιζόμαστε για το καλύτερο!
Οι αναμνήσεις αποκτούν γεύση…και μυρωδιά!!! Συνταγές σκορπισμένες σε παλιά τετράδια ή σε μισοσκισμένα χαρτάκια, ξεχασμένες σε συρτάρια και χωμένες πρόχειρα σε βιβλία μαγειρικής, συνταγές της γιαγιάς και της μαμάς που αναδίδουν άρωμα άλλης εποχής, συνταγές της φίλης που δοκιμάσαμε και μας ενθουσίασαν, όλες συγκεντρώνονται σ’ ένα όμορφο «μαγειρικό ντοκουμέντο».
Μνήμες των παιδικών μας χρόνων και των χρόνων που μεγαλώσαμε τα δικά μας παιδιά, απλές και καθημερινές συνταγές , αλλά και γιορτινές και πολύπλοκες μετατρέπονται σε μια γλυκιά (και αλμυρή!!!) ιστορία που θα μείνει κληρονομιά στους αγαπημένους μας.
Έφτασ’ η ώρια Άνοιξη -το λεν τα χελιδόνια-
κι ο σκυθρωπός Χειμώνας εκίνησε να φύγει·
του στέλνει κείνη λούλουδα, αυτός της ρίχνει χιόνια,
και με τ’ αθώο γέλιο της τα δάκρυά του σμίγει.
Στο γαλανό παλάτι του ο Φοίβος τριγυρίζει
και, χύνοντας, αφόβιστα ολόχρυσες αχτίδες,
σ’ ό,τι στο δρόμο του βρεθεί το χρώμα του χαρίζει
κι αφήνει πίσω του χαρά και άσβεστες ελπίδες.
Τα δέντρα πρασινίσανε και γιόμισαν λουλούδια·
του πιστικού ακούγεται η γέρικη φλογέρα
να σιγολέει άφταστα κάθε πρωί τραγούδια,
και τα πουλιά να κελαηδούν τον ύμνο τους στη μέρα.
Παντού ξεχύνετ’ η χαρά.Μόνον εσύ, μικρή μου,
βλέπεις τις τόσες ομορφιές με μάτια δακρυσμένα.
Έλα να βρεις παρηγοριά στ’ ολόθερμο φιλί μου!
Επρόβαλε η Άνοιξη! Ξέχνα τα περασμένα!
Κώστας Καρυωτάκης
fotothimises.com 